30-12-2017 - 9:30 tot 12:00 uur

Lucht

Terug naar het nieuwsoverzicht

Lucht – ik wil lucht!

Blog van Jobien Wind

Eind april stond ik voor een groep ondernemers met een netwerkworkshop Samenwerken en groeien. Presentatie goed voorbereid, stoelen, licht, beamer, bezoekers, alles is in orde en klopt. Eitje, en leuk! Weer ondernemers inspireren, dat kan ik!
 
Ik begin met mijn verhaal en voel me opeens buiten adem. Alsof ik net 3x een trap ben opgerend. Vrouwmoedig sla ik me er doorheen, ik weet dat dit na een paar minuten vanzelf overgaat. Na een paar sheets wordt het steeds stiller in de zaal, alsof de zaal mijn ongemak voelt en haar best doet me eroverheen te wensen. En het gaat dus niet over, ik blijf boven mijn adem praten. Ik merk het en vind het gênant.
 
Ik haal een paar trucjes uit de kast:
  1. negeren – had ik al gedaan
  2. stug doorpraten – ook al gedaan
  3. met twee benen de grond voelen
  4. ik benoem mijn ademgebrek in de groep
  5. grapje maken
  6. ik zeg – wat gek, net alsof ik nooit eerder voor een groep heb gestaan
  7. haal een paar keer diep adem
  8. vraag een suggestie uit de groep – er zit een actrice en een presentatiecoach in de zaal
  9. we doen met zijn allen een armenzwaai oefening en een diepe ademhaling
Ik ga weer door. En het is nog niet weg!!! Bah.
Wat ik nodig heb is een goede 20 minuten meditatie, of een affirmatiebandje (je bent fantastisch, je kunt alles, wat een goede spreker ben jij) of 2 weken vakantie. Niets van dat alles kan ik natuurlijk doen met mijn zaal vol.
Dus ga ik gewoon door en mijn ademloosheid neemt af. De avond verloopt goed, er wordt enthousiast meegedaan, gediscussieerd, in groepen gewerkt, braaf geluisterd. Ik heb de leiding gekregen en gehouden, mensen geïnspireerd en een goede avond gefaciliteerd.
 
Wat neem ik hieruit mee? Want ik sta vaker voor een groep, draag mijn boodschap uit, wil zichtbaar zijn.
 
Note to self:
  1. wat heeft mijn publiek hiervan gemerkt?
  2. wat zit hierachter, waarom gebeurt dit nu?
  3. pak de oorzaak aan
  4. vraag anderen hoe zij hun ongemak met zichtbaarheid overwinnen
Vraag 1 heb ik gelijk bij de horens gevat en dezelfde avond en de dag erna besproken met een paar toeschouwers. Duidelijk is dat mijn perceptie van mijn kwetsbaarheid anders is dan wat mijn publiek gemerkt heeft. Ze hebben een goede avond gehad, vonden me niet zielig, en zijn nauwelijks met mij bezig geweest maar vooral met het onderwerp en zichzelf. Minstens een 8. Me om niets druk gemaakt dus…
Vraag 2: te weinig geslapen, plotseling lichte vorm van plankenkoorts? 3. Ja, doe ik.
 
4. Ik ben benieuwd of je dit herkent en wil graag weten wat jij doet om je comfortabel te voelen in een gesprek of voor een groep?

geplaatst woensdag 24 april 2013


je reactie
je naam
je e-mailadres

(Neem bovenstaande code over ter controle)

Reacties van lezers

Laatst kreeg ik de tip:
Als je het heel spannend vind om een gesprek aan te gaan: visualiseer voor je naar binnen gaat, dat je die persoon in een kroeg gaat ontmoeten. Het is de sfeer van een nonchalante omgeving en jullie zijn nieuwsgierig naar elkaars wetenswaardigheden.
Pas als dat plaatje om je netvlies staat en je buik voelt het als: yes! Dan pas ga je naar binnen. :)

/Annet Konijn/

Hee Jobien, dank je voor je delen hiervan! En herkenbaar dat zo\'n gevoel je kan overvallen.
Mij helpt het om allereerst te beseffen dat ik blijkbaar nu iets spannend vind, ongeacht waarom of waardoor. Vervolgens dit te laten voor wat het is, het eventueel benoemen, en me vooral op de ruimte en de groep te richten. In het contact met een ander of het andere kan ik meestal mezelf wel weer hervinden.
groeten, Anjo /anjo/
Hoi Jobien, heel herkenbaar! Tip....controleer je grenzen, je lichaam wil je duidelijk iets vertellen.

Ik funtioneer heel goed voor een groep wanneer ik mij focus op wat echt belangrijk is voor mij.
groetjes en succes /jesse peeters/

Beste Jobien, herkenbaar! Een paar tips;
* Goede voorbereiding; halve werk.
* Uitgerust?
* Conditie op peil?
* Storende elementen? Negeer ze & concentreer je op je zelf.
* Keep faith!

Mvg Frank Sueters /Frank Sueters/

Hoi hoi Jobien, zelf herken ik het (gelukkig) niet. Herken het wel bij sommige van mijn klanten. Samen hebben we naar de onderliggende oorzaak gekeken met mijn methoden. Eentje geeft nu landelijk lezingen aan grote groepen. Dus het kan zeker overwonnen worden!
Dapper om dit te delen. Good luck /henriette/
Herkenbaar.... wat mij helpt: ademen. Contact maken met een individu, oog- of letterlijk. Dan wordt de groep niet zo\'n groot \"ding\".
Of de groep meer aan het werk zetten, vragen stellen.
En uiteindelijk: stilte ook waarderen. Geeft ruimte. Daarmee oefenen/spelen.
Heb ik weer een blogje over geschreven ;-) zie blogs klanklichaam.nl

Succes met de verdere presentaties! /Joep Everts/

Wat ik doe? Het onrustige gevoel nemen zoals het is. Des te meer ik mijn best doe om het te laten verdwijnen, des te hardnekkiger blijft het. En als ik er geen punt van maak, heb ik er ook niet veel last van. Vaak lost het dan ook op. /Nanke/
24-06-2016

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief.


Bestellen >> naar de winkel
Meer informatie >> www.ikwerkvoormezelf.nl

Jobien Wind

Mooi allemaal, maar zullen we ook even gewoon aan de slag!